Kayıtlar

Birhan Keskin etiketine sahip yayınlar gösteriliyor

Soğuk Kazı, Birhan Keskin

Resim
Hatırlamaya çalıştığı bir cümlesi belki de hiç olmadı. s. 14 Bütün günüme bütün güneş düşse ne olur, Ne yazar üstümden bulut bütün yürüse. s. 17 Beni bu dünyaya ağzımda, Hoh, Bu zehirle bıraktığında Ben senin kötü olduğunu, Senin kötü olduğunu Anlamamak için, Çok çalıştım. s. 19 bir keredir ayrılık ve kulağında küpe artık s. 25 Dünya soğur, akşam serinlerken, Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok. Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim, Ve işte en gümüş cümlem: İçimi açtım sana. İçini açmak için. s. 27 Her şey her şey terk etmiş seni  Bir taşın bir kumun gölgesi bile s. 28 Beni başka yağmurlar yıkamıştı, seni başka. s. 30 Ne çok isimle çağırdım ne çok şeyi! İnceciğim. Kırığım. Anla... Bu yüksekten bir düzlüğe indir beni. s. 33 Kalbimden ayağınaydı yolum, Gördüm, hep seni gördüm s. 34 Sonsuzluk, bilmiyoruz ki, belki de Şefkatli bir şeydir, ne bileceksiniz Taş karışmıştır dilime çoktan bağışlayın. ... Bazen benim sanırım bazen hiçkimsem yok. ... Siz bana yine de güzel bir şey anlatı...

Kim Bağışlayacak Beni, Birhan Keskin

Resim
Serin bir rüyanın hatırınadır çektiğim dünya ağrısı. s. 13 bir papatyanın "olmaz" yaprağına düştüm. Ben sustuysam söz de sussun. Olmadı s. 16 Ruhumla bu hayat arasındaki kurduğum köprüye "ah çok salltantılı" diye bakıyorlar. Evet, haklılar. s. 27 Acıyla geçtiğim yoldan geçiyorsun izlerime rastlıyorsun, bıraktıklarıma, orada o yolda çekmiştim ruhumu patlatan fitili benden savrulan parçalar kurusa da izleri var hala yolun kenarında. İzini sür yolun, acının ormanı büyütür insanı vakit geniştir, ufuk sandığından daha yakın, Acıyla geçtiğim yoldan geçiyorsun ustası olacaksın içine gerdiğin tellerin hangi sızıyla titrer içinde, hangi sesle büyük bir aşk, hangi sesle ölür, bileceksin. Ne zamandı bilmiyorum.  yaşadıklarından sana kalan tortu, seni olduğun yere çakan, olduğun yerde fırtına koparan korku. kendi sarmalında döndün, döndün, sanma ki daha dönmeyeceksin kalsan da bir yer için, aslında hep gidiyorsun. Şimdi, acının orm...

Fakir Kene, Birhan Keskin

Resim
Buraya umutlu günler koydum. Şimdilik uzak gibi görünüyor, ama kim bilir, birazdan uzanıp dokunursun. s.9 Buraya bir ayna koydum arada önüne geç bak; sen şahane bir okursun. Mesai saatlerinde çaktırmadan şiir okursun. N’olcak ki, bırak patronlar seni kovsun! s.10 Kışları dünyada olduğumu daha iyi anlıyorum ben. s.14 Bu başıma gelenleri hiç anlamış değilim... Sen de başıma gelsene... Beraberce bakarsak belki anlamama yardımcı olursun. Yani senden istediğim, bencilce. Bunu bilerek gel. Ayrıca şu bencil sözcüğünü kafamıza kakanlara küfürler ederek de gel. s.18 Geç bunları Ross, geç bunları Nasıl olsun bizim öyle kompartıman kompartıman Sağlıklı süreçlerimiz Biz Ross, al sana misal; Ali öldürüldü dövülerek, Kadın erkek hepimiz onun anasıyız. Sağlıklı yas ne Ross? s.35 Kadınların kaburgadan yapıldığına Kadınları bile inandıran neydi Birhan? Asıl mesele diyorsan buraya dönelim, şimdiye Söyle artık başımıza bu işleri açan yine erkekler değil miydi? Dönelim Van’da bir kadına, dönelim Mardin’d...