Kitaplardan Alıntılar

Bir tek feryadın yeter yataktan fırlamama, Viktoryen Geceliğim içinde çiçek gibiyim, hantalım inek gibi. Kedi ağzı gibi tertemiz açılır ağzın. s. 7 İnsanlar ya da yıldızlar Bana üzülerek bakıyor, sukût-ı hayâlim onlara. s. 9 Bir kadın olacağım yine, yüzümde gülümseme. Otuzumdayım daha. s. 12 Bununla üç etti. Ne pis iş bu Silip, yok etmek her on yılı böyle. ... Ölmek, Her şey gibi, bir sanattır, Bu konuda yoktur üstüme.  s. 13 Huzurlu olmayı öğreniyorum, bir başıma uzanmışken sessizce. Hiç kimseyim ben; patlamalarla bir ilgim yok. ... Her şeyin avucumdan kayıp gitmesine göz yumdum, adıma ve adresime İnatla asılmış otuz yaşında bir yük gemisiyim. s. 16 Ah öyle özgür, öyle özgür oluyor ki insan, bilemezsiniz - Huzurum öyle büyük ki afallarsınız, s. 17 Dibi bilirim, diyor. En büyük kökümden bilirim onu: Seni korkutur. Ben korkmam oradan: ben oraya gittim.  ... Bir gölgedir aşk. Nasıl da yalan söyler ağlarsın ardından, Dinle: bu onun toynakları: alıp başını gitti, at gibi. s. 21 Ve...

Ve bu benim Yani yalnız bir kadın Ve soğuk bir mevsimin eşiğinde Belirsizliği anlamanın başlangıcında, tüm yeryüzü varlığının s. 17 Ey sevgilim! Ey tek sevgilim! Ne çok kara bulut var güneşin şölenini kollayan! s. 19 Çıplağım ben, çıplağım, çırılçıplağım Sevgi sözcüklerinin arasındaki sessizlikler kadar çıplak Ve aşktan benim tüm yaralarım Aşktan aşktan aşktan! s. 21 Belki de konuk etmek için güneşi şamdan çiçeklerinin gurbetine Bir pencere, yeter bana s. 29 Hiçbir şey olmadığında, hiçbir şey olmadığında duvar saatinin tiktaklarından başka Anladım birden yolum yok yolum yok yolum yok Çılgınca sevmekten başka s. 30 - Gece mi gündüz mü? - Hayır, dostum. Sonsuz bir günbatımı. s. 33 Ve toprak Ölülerini kabul etmez oldu artık ... Kimse aşkı düşünmez oldu Kimse düşünmez oldu yengiyi Kimse Hiçbir şey düşünmez oldu artık s. 49 Herkes korkuyor Herkes korkuyor ama sen ve ben Ulaştık ışığa suya aynaya Ve korkmadık s. 54 Bizim seven ellerimizdir söz konusu olan Bir köprü kuran kokular, ışıklar ve ...

Dünyadan sersemlemiş, bir yaşa erdim, havaya yumruklar sallıyor, tek başıma ağlıyordum. s. 43 Çocuktuk. Şehir hoşumuza giderdi gündüz: Akşam, susup bakmak uzaktaki ışıklara ve dinlemek uğultuları. s. 96 Yazgı değildi acı çekiyorsa dünya, gün ışığıyla küfretmeye başlıyorsak: İnsandı suçlu olan. s. 141 Ölümün bir bakışı var herkese. Ölüm gelecek ve gözleri gözlerin olacak. s. 189 Küçük bir çocuk gibiyim şefkate, sevgiye muhtaç, hem de çok oysa elime geçen, çaresizlik ve elem. Biri konuşamaz mı benimle geri çevirmeyin lütfen yakarımı dinleyin, yardım edin içimi dökmeme. s. 229 Eskiden hiç olmazsa umutluydum ve tasalanıyordum her şeyden habersiz. Şimdi bilmiyorum, ama kötü hissediyorum kendimi, çok kötü. s. 245 Ben hüzünlüyüm, hüzünlü ve çok bayağı. Sen benim için anlık bir serapsın yalnızca, iri düşsel gözlerinle s. 250 Ve yıkmak zorunda kaldın güzel cennetini ve dönmek sessizce acı çekmeye, geleceğe bel bağlayarak dünyana egemen yasanın istediği gibi. s. 257 Hayal kurabileceğim bi...

  Kaygılar tırmanıyor. Kendiminkiler de kesinlikle herkesinki kadar. s. 21 Eğer başkaları için asla bir şey yapmazsan kendini kurtarırsın trajedisinden insan ilişkilerinin. s. 31 İnsanların hakkımda ne düşündüğünü öğrendiğimde bir şey beni yalnızlığımın içine çekiyor. s. 39 Eğer umut vermiyorsa cehennemin dibine kadar yolu var. Böyle yaşamak istemiyorum? Böyle, dedi erkek. Neredeydin? s. 98 Neden yaşanır ortasında bu kahrolası karmaşanın? s. 125 Gece bizim için bir mutluluktur, sanıyorum uykunun ve senin sunduğun sıcaklığın bana güven verdiği kendini sonunda özgürce adamanın. s. 169