Kitaplardan Alıntılar

Başkalarının derdine koşarak çok ömür geçirdim," demişti; "Artık yalnız kendini düşünerek yaşayan o bencil yaşlı hanımlardan biri olacağım. s. 27 İnsan her yaşta öğrenir. s. 57 Beklersek hiçbir zaman gidemeyiz. s. 68 Çok öcü vardı alınacak, çok yarası vardı sarılacak. s. 79 Ne kadar yalnızdı! Ona dokunuyordum, onunla konuşuyordum ama acısına sokulabilmek olanaksızdı. s. 95 Beni tasalandıran, hiçbir şeyin umurumda olmaması. s.99 Sevdiğimiz bir kişi öldüğü zaman, sağ kalmak suçunun kefaretini, yüreğimize işleyen yeğin bir pişmanlıkla öderiz. s. 111 Nesnelerin gücü, bilinen şeydir: Yaşayış bunlarda donuverir, katılaşıverir; hiç erişmediği ölçüde bir gerçeklik niteliği kazanır. s. 117

Ah, keşke iki kişi olsaydım ... biri konuşan öteki dinleyen, biri yaşayan öteki bakan, kendimi nasıl da severdim! s. 10 Kendime sadık kalacağım ben; kendime karşı hatalı davranmayacağım. s. 17 Her şeyi kazanmak için her şeyi yitirmek gerek. s. 66 Her şeyin bir zıddı vardır; eğer zehir varsa, panzehir de olmalıdır. s. 112 Ah! En uzun yaşam bile ne kısa! s. 114 İnsanın zayıflığı itiraf etmesi onu onursuz kılmaz. s. 151 Barışı sevemeyecek kadar uygarlaştık. s. 152 Kaderimize karar veriliyor, üstelik de bizsiz! s. 185 "Tek bir iyilik vardır,"dedi. "İnsanın vicdanına göre davranması." s. 222 İnsan arzularını ölçmeyi bilmeli. s. 226 Ben yaralamam, kesin öldürürüm. s. 324 Yaşasın Cumhuriyet! s. 439

Hep aynı yüzler, aynı mekan, aynı konuşmalar, aynı sorunlar. Her şey değiştiği oranda birbirine benziyordu. Sonunda da insan, diri diri gömülmüş hissine kapılıyordu. Dostluk, önemli tarihsel olayların heyecanı... Tüm bunlara gereken değeri vermişti. Ama şimdi, başka şeylere gereksinim duyuyordu. Öylesine şiddetli bir gereksinimdi ki, bunu anlatmayı denemek bile anlamsızdı. s. 17 Tanrıyı hiçbir zaman aramadım; benden dünyevi yaşamımı çalıyordu. s. 36 Mutluluğu tatmanın yaşı yoktur! s. 39 ... yaşama, ölüme, dünyaya ve dünyanın tüm korkunçluklarına uyum sağladım. Bu, benim işte! Ben, yani hiç kimse! s. 43 Bazı şeyleri zamanında feda edersek, ileride bize acı vermelerini engellemiş oluruz. s. 53 Ben kitaplara çok değer veriyorum, belki de biraz fazla. Geçmişte kalan günlerimde onları gerçek dünyaya yeğlerdim. s. 73 Bazı insanlar vardır, onları gördüğünüz zaman kendilerine nasıl tahammül ettiklerini düşünürsünüz. s. 109 Zaten genç kızlara hiç katlanamam. Ama genç kız gibi görünen bir kadın ...